شاده شاهراه روستاهای دیگر

نگاره های تاریخی و خاطره انگیط از مردم سیاهکل و دیلمان

جشنی با شرکت دانش آموزان، پیش آهنگان و اولیای آنها – ۱۳۱۰ خورشیدی دبیرستان مشیر

مردمان صاف و بی آلایش روستایی که برای امرار معاش به شهرها آمده و در بازارهای سنتی گیلان محصولات خود را عرضه می کردند… سیاهکل ، دهۀ ۶۰ خورشیدی عکس از علی رکنی دیلمی

خوب به این عکس بسیار قدیمی نگاه کنید! . از راست :زنده یاد ابراهیم اخوان (نوازنده نقاره)، زنده یاد صفررجبی کجیدی (آشپزو رقصنده گیلکی) ، استاد نادر سازنده ملومه (ارزشمندترین نوازنده ی دایره گیلان)، زنده یاد عزت علیزاده (که نوازنده نبود ولی همیشه بااین بزرگان محشوربود) ، استاد تراب انوری ( استاد نقاره ، دایره و خواننده آوازهای اصیل گیلان) ، زنده یاد استاد عزیزخان عشقی (ویولونیست و خواننده) ، زنده یاد استاد حجت پورمراد شیه (نوازنده سرنا) و استاد قربان اسماعیلی پروش (نوازنده دایره) که اکثر آنها از مردمان گالش زمین و خصوصا دیلمانی بودند. عزیزخان عشقی اصالاتن دیلمانی بود ولی دراطاقور زندگی می کرد. به گفته رضا عشقی زنده یاد علی آران -که او هم اصالتن دیلمانی بود- درلاهیجان زندگی می کرد و یکی از بزرگان موسیقی گیلان بود برادرعزیزخان بود. (ظاهرن اسم فامیل خودش رو عوض کرده بود.) عشقی هم نوازنده ی ویلون هم خواننده آوازهای گیلکی و نیز بداهه سرا بود. بسیاری از ترانه هایی که امروز به یادگار مانده و در میان مردم جا افتاده است از سر توجهات این بزرگوار بوده. برای مثال ترانه اهن بگو، خونباجی، زبیده ی ، پسته قده، ورفه گودای بسیاری از ترانه های دیگر ظاهرا از ساخته های این مردبزرگ بود. پیش از انقلاب و در سال ۱۳۴۷ در رادیو بی بی سی یک مصاحبه با زنده یاد عشقی انجام شده است. منبع: صفرعلی رمضانی

باغ محتشم رشت – نفر اول از راست استاد ابوالحسن صبا ، استاد همایون ، استاد سپانلو ، ناشناس ، استاد خالقی . ابوالحسن صبا در سال ۱۳۰۲ در مدرسهٔ عالی موسیقی که توسط علی‌نقی وزیری بنیان گذاشته شده بود، مشغول به تحصیل شد. صبا در ۲۲ سالگی دانشجوی ممتاز و تک‌نواز برنامه‌های مدرسهٔ عالی موسیقی شد و مورد احترام و تشویق اساتید و دوستانش قرار گرفت. نخستین اثر ضبط‌شدهٔ صبا قطعهٔ زرد ملیجه با ویولن بود که در میان دو بند سرود ای وطن با صدای روح‌انگیز در سال ۱۳۰۶ در قالب صفحه تولید شد و بسیار مورد توجه قرار گرفت. ابوالحسن صبا، در سال ۱۳۰۶ از طرف استاد علینقی وزیری مأمور شد تا در رشت مدرسه‌ای مخصوص موسیقی تأسیس کند. او نزدیک ۲ سال در رشت ماند و در آنجا ضمن آموزش موسیقی، به روستاها و کوهپایه‌های شمال رفت و به جمع‌آوری آهنگ‌های محلی پرداخت و ارمغان‌هایی از این سفر به همراه آورد. آهنگ‌های دیلمان، رقص چوبی قاسم‌آبادی، کوهستانی و امیری مازندرانی یادگار این دوره از زندگی اوست.

جاده لشکریان – عکسی که در اوایل دهه ۵۰ و در حین پرواز توسط استاد خلبان جناب آقای زرپور شکار شده است… آقای زرپور تنها کسی بود که توانسته بود با جنگنده خود از زیر پل اهواز عبور نماید و این باعث شهرت ایشان شده بود از این رو مشوقی برای خیلی از جوانان سیاهکلی بود که خلبانی یکی از آرزو های آنان بود

عکسی ارزشمند و تاریخی از اتاق صحرا و نخستین ساختمان مدرسۀ پرستاره و خوشنام مشیر مربوط به سالهای ۱۳۱۰ تا ۱۳۲۰

میدان شهرداری سیاهکل – ۱۳۵۲

روستای سرداب در مسیر حرکت مسافرین گیلان به دیلمان

بازار سیاهکل این عکس مربوط به اواخر دهه ۴۰ خورشیدی می باشد و محل کنونی آن محوطه بانک ملت است.

فرتوری از افتتاحیه شهرداری سیاهکل سال ۱۳۰۸

حیدر خان دیلمی و جمعی از یارانش حدود سال ۱۳۰۶

مراسم جشن نشا برنج در روستی پاشاکی

نگاره ای مربوط به جشنی در سالهای بین ۱۳۰۰ تا ۱۳۱۰ متاسفانه توضیحات کاملتر و منبع در دست نیست

دیلمان – ۱۳۴۰ خورشیدی این عکس دکتر محسن مقدم را در حفاری های دیلمان نشان می دهد.

در سال ۱۵۳۹ دیلمی برابر سال ۱۳۴۵ خورشیدی…

عکسی مربوط به اواخر دهۀ ۵۰ خورشیدی

سیاهکل – دهۀ ۴۰ خورشیدی محل این عکس روبروی کمیته امداد امروز است که زمین فوتبال چهل سال پیش بود.

تیم فوتبال محلی – اوایل دهۀ پنجاه

سیاهکل – سرهنگ صحرا این عکس روبروی ساختمان سرهنگ عضدی در خیابان ۱۶ متری کنونی است

تصویری از یک مراسم (احتمالاعروسی) در دیلمان مربوط به اواسط دهه ۴۰ خورشیدی که با اولین دوربین های رنگی گرفته شده بود

صعود تیپ مستقل گیلان به کوه های سیاهکل در سال ۱۳۲۰ . نگاره ای آرشیو شخصی آرش شعاع شرق

نگاره ای از یک مراسم عروسی مربوط به سال ۱۳۴۰ در گیلان زنها با لباس محلی در مراسم و آیین ها شرکت می نمودند نگاره : آرشیو شخصی خانم سمانه رنجبر

بهار سال خورشیدی ۱۳۳۵ـ دیلمان( نفر چهارم از راست همایون صنعتی زاده کرمانی، کارآفرین، نویسنده، مترجم و ناشر معروف ایرانی می باشد که پدرش، عبدالحسین صنعتی زاده، از اولین رمان نویسان ایرانی است) ارسالی از جناب سروش محبوبی